Με την ευκαιρία της επίσκεψής της στο Πεκίνο, η Κριστίν Λαγκάρντ, Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), και ο Παν Γκονγκσένγκ, Διοικητής της Λαϊκής Τράπεζας της Κίνας, υπέγραψαν Μνημόνιο Συνεργασίας για τη συνεργασία στον τομέα των κεντρικών τραπεζών.
Το παρόν Μνημόνιο Συνεργασίας, το οποίο επικαιροποιεί το προηγούμενο Μνημόνιο Συνεργασίας του 2008, περιλαμβάνει ένα πλαίσιο για την τακτική ανταλλαγή πληροφοριών, τον διάλογο και την τεχνική συνεργασία μεταξύ των δύο θεσμικών οργάνων.
«Είναι σημαντικό να διατηρήσουμε την παγκόσμια συνεργασία και χαίρομαι που υπογράφω αυτό το Μνημόνιο Συνεργασίας μαζί με τον Διοικητή Παν, ως ένδειξη του συνεχιζόμενου διαλόγου μας με την Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας», δήλωσε η πρόεδρος της ΕΚΤ, Κριστίν Λαγκάρντ.
Ο εμπορικός πόλεμος
Νωρίτερα η Κριστίν Λαγκάρντ, από την Κίνα όπου βρίσκεται τόνισε ότι οι κατασταλτικές εμπορικές πολιτικές αποτυγχάνουν να επιλύσουν τις οικονομικές ανισορροπίες και ο κίνδυνος αμοιβαίας οικονομικής ζημίας είναι τόσο μεγάλος που όλες οι πλευρές πρέπει να ζυγίσουν τις προσαρμογές που πρέπει να κάνουν για την επίλυση των εντάσεων.
Η Λαγκάρντ, δήλωσε ότι όλες οι χώρες πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη και να τροποποιήσουν τις πολιτικές που έχουν οδηγήσει είτε σε υπερβολική προσφορά είτε σε υπερβολική ζήτηση, διαφορετικά τα εμπορικά εμπόδια και τα πιθανά αντίποινά τους θα διαβρώσουν την παγκόσμια ευημερία.
«Έχουμε γίνει μάρτυρες μιας απότομης αύξησης στη χρήση βιομηχανικών πολιτικών που αποσκοπούν στην ενίσχυση της εγχώριας παραγωγικής ικανότητας», δήλωσε η Λαγκάρντ στην Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας. «Από το 2014, οι παρεμβάσεις που σχετίζονται με τις επιδοτήσεις και στρεβλώνουν το παγκόσμιο εμπόριο έχουν υπερτριπλασιαστεί παγκοσμίως».
Το μοντέλο της Κίνας
Η Κίνα κάνει εκτενή χρήση επιδοτήσεων εδώ και πολλά χρόνια, ιδιαίτερα στον τομέα της εξαγωγικής παραγωγής, με τους επικριτές να υποστηρίζουν ότι αυτό προσφέρει στις κινεζικές επιχειρήσεις ένα αθέμιτο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, που οδηγεί στον εκτοπισμό της παραγωγής από άλλες χώρες.
Ωστόσο, σύμφωνα με τη Λαγκάρντ, η Κίνα δεν είναι η μόνη χώρα που εφαρμόζει τέτοιες πρακτικές, καθώς και άλλες, κυρίως από τις αναδυόμενες αγορές, υιοθετούν ανάλογα προγράμματα επιδότησης.
Την ίδια στιγμή, το μερίδιο των Ηνωμένων Πολιτειών στην παγκόσμια ζήτηση έχει αυξηθεί θεαματικά τα τελευταία χρόνια, κάτι που – όπως ανέφερε η Λαγκάρντ – οφείλεται εν μέρει στις υπερβολικές κρατικές δαπάνες και συμβάλλει στις παγκόσμιες ανισορροπίες.
